Testverslag: Subaru Vivio GLi (1993)
Deze keer een zeer beknopt testverslag. Dat duurt minder lang om te lezen en levert hetzelfde resultaat. 
De looks
De vijfdeurs Vivio oogt een stuk beter dan de driedeurs waar een groot saai vak de zijant beheerst en waar de vorm van de achterste ruit ook niet mooi is. Over de vormgeving heb ik niet veel te melden. Hij is guitig, maar niet spannend. Duidelijk is wel dat we te maken hebben met een auto uit de tijd dat de japanners nog niet zoveel rekening hielden met de Europese designwensen. De stadslichten zitten niet in dezelfde units als de dimlichten en ze ogen daar wel geinig. Jammer alleen dat je nooit alleen je stadslicht aanhebt.
oordeel zelf over het design van onze Koekblik met Ferrari aspiraties
Het interieur
Het is plastic en goedkoop wat de klok slaat. Deze auto is niet bedoeld om luxe te zijn. Hij is functioneel. Het rijdt en zit droog. Je kunt er redelijk wat bagage in kwijt en de achterbank kan in theorie ook worden benut om mensen te vervoeren. Verder is de auto natuurlijk erg licht en goedkoop. Hij valt in de goedkoopste klasse van de wegenbelasting. De radio doet misschien wat beter en luxer aan dan de rest van de auto, maar die hebben we er zelf in gezet. We kochten hem zonder radio. Er zitten andere hoezen om de eigenlijke bekleding omdat die erg vuil was.
Rijeigenschappen
Als ik instap is het eerste vaste ritueel heel simpel. Ik ga op de stoel zitten zonder mijn benen de auto in te steken, want daar is dan nog geen plaats voor en schuif hem helemaal naar achteren. Tot voorbij het laatste klikje, waardoor ik in de eerste bocht waar ik hard voor moet remmen een stukje naar voren schiet. Stap 2 gebeurt zo snel mogelijk na het starten. Knopje 3 op de radio. Ik ga toch zeker niet naar Noordzee luisteren! Alleen 3FM wil ik horen.
De motor trekt in de tweede versnelling van 10 naar 40 kilometer per uur goed op. Daarna is het net genoeg om in misschien nog net binnen een minuut de 120 te bereiken. Ik heb er ooit 150 mee gereden, maar echt comfortabel is dat niet meer. Je voelt dat je te hard gaat en de motor begint bij snelheden boven 110 enorm veel herrie te maken. De zitting van de bestuurdersstoel is wat doorgezakt. Zeker een dikke vorige eigenaar, dus ligt er standaard een kussentje op, want anders zit het voor geen meter. Zijdelingse steun is 0,0. Ik schuif in een scherpe snelle bocht zelf van mijn stoel.
Sinds wij ermee rijden is hij vlotter én zuiniger geworden.
Conclusie
Niet blits, maar wel een fijn autootje hoor. Vanaf volgende week maandag ga ik hem veelvuldig gebruiken. Een maand of 5 lang 300 km per week mee doen. (woon-werkverkeer) En ik denk dat ik dat best goed ga volhouden en de auto ook.
Technische gegevens
Merk: Subaru
Model: Vivio
Uitvoering: GLi
Motor: weet niet precies. Er staat het volgende op: Subaru Clover 4 EMPi
4 cilinders in lijn
Versnelling: Handbak, 5 versnellingen.
Eigenaar testwagen: mijn moeder
Plus- en Minpunten
Pluspunten
+ Licht
+ Zuinig: bij benadering 7L / 100 km (om de 350 km tanken en dat is steeds voor ongeveer 25 euro)
+ Stuurt erg soepel voor een auto zonder stuurbekrachtiging
Minpunten
- Klein
- Typische stadswagen (schakelen bij 15, 40, 60, 80km per uur is echt nodig, niet echt geweldig voor op de snelweg)
- Om het maar eens op z’n Top Gears uit te drukken: “You don’t go showing of with it in your local pub. I drive a Subaru! Don’t I just rule?†Het imago van de auto dus.
Aanmelden
Registreren
FAQ
Zoeken
:
, met wat voor rijstijl??!
