Frans
In 1953 had de MG Y zijn tijd gehad. De berline met wortels voor de oorlog was zowel technisch als stilistisch op. Daarom onthulde het merk in de herfst van 1953 de Magnette. Die was veel beter aan zijn tijd aangepast, had een relatief moderne techniek en straalde bovendien Britse luxe uit met een geraffineerd interieur dat rook naar hout en leder. Onder de motorkap lag een kleine viercilinder met stoterstangen van 1,5 liter. Een dappere, heel traditionele motor, die de auto bijna 130 km/u snel maakte, wat destijds heel eerbaar was.
Halfautomaat
In 1956 liet het merk zijn berline evolueren: de stijl werd strakker, het vermogen steeg tot 64 pk en de auto flirtte met de grens van de 140 km/u. Nog verrassender was dat MG als optie een halfautomaat aanbood. Slechts weinig klanten lieten zich daar echter door verleiden. Drie korte jaren later gaf MG nog een opfrisbeurt aan zijn berline die hem iets van een Amerikaan gaf, met vinnen achteraan en statige look. Je moet echter niet gaan dromen van een dorstige V8: onder de motorkap kreeg de 1.5-viercilinder nog wat meer pit, maar hij roffelde nog steeds niet als een achtcilinder.
MGA motor
In 1961 deed MG de interesse herleven door zijn model nogmaals te herzien, vooral dan op technisch vlak, met een motor uit de MGA. Die was krachtiger en de auto was nog steeds luxueus, maar de Magnette werd daarna wat verwaarloosd door de constructeur en bleef nog tot 1969 in het aanbod. Hij kreeg nooit een opvolger. Het is ook niet zo eenvoudig om een verwantschap te zien tussen de elektrische SUV’s van vandaag en de guitige kleine berline van weleer…
Vandaag
Vandaag is het bijna onmogelijk om nog een Magnette te vinden in België en je moet bijna zeker het Kanaal over om niet alleen een auto maar ook de benodigde wisselstukken op de kop te tikken. Weet bovendien dat het model talrijke tweelingbroers heeft gehad bij de merken Riley, Wolseley, Siam…
