Frans
1. Gebouwd bij Alfa Romeo
De Renault 4 werd in alle uithoeken van de wereld gebouwd, onder meer in België, maar ook in een Alfa Romeo-fabriek in Napel. De Italianen hadden namelijk een akkoord met Renault om de Dauphine onder licentie (en met een Alfa-logo) te bouwen, naast de R4 (als Renault). De vele productiefouten en de steeds meer gespannen relatie lieten de samenwerking al snel op de klippen lopen. Aan het andere uiterste stond de ‘Belgische’ R4 gekend om zijn bouwkwaliteit. De Renault 4 “van Belgische kwaliteit” werd trouwens gebruikt voor de meest veeleisende markten, waaronder de Duitse.
2. Van de paus tot Pablo Escobar
Wat hebben paus Franciscus en de beroemde drugsbaron Pablo Escobar gemeen? Ze hebben allebei met een R4 gereden. De eerste hield van de eenvoud van het model, de tweede gebruikte hem voor een paar plaatselijke races.
3. Ontworpen voor politiehoeden
De Renault 4 was bijzonder populair bij de Franse nationale Gendarmerie. Zijn eenvoud, zijn lage gebruikskosten en… het feit dat de gendarmes konden rijden met hun uniformhoed op spraken de ordehandhavers sterk aan. Renault heeft het derde laatste exemplaar van de R4 trouwens aan de Gendarmerie geschonken.
4. Noem hem niet ‘4L’
Velen noemen het model 4L, maar dat is fout. De Renault 4 heeft een meer luxueuze variant gekend, de ‘Limousine’, die veruit het best verkocht. Zijn naam ‘4L’ wordt door velen voor alle versies overgenomen, maar dat is dus een vergissing.
5. Micro-Renault 4
Jean Bertin, een geniale uitvinder die onder meer de luchtkussentrein bedacht, stelde vast dat in de jaren ’60 de auto sterk aan populariteit won. Hij nam plaats in op de weg, veroorzaakte files en creëerde parkeerproblemen. Bertin vond dat onzin, temeer omdat er doorgaans niet meer dan twee mensen aan boord zitten. Daarom ontwikkelde hij een mini-R4, die 62 centimeter was ingekort. Helaas is het project nooit verder geraakt dan één prototype, dat tot vandaag nog bestaat.
