Frans
1. De Kever had een model van twee andere merken kunnen geweest zijn
In 1931 start Ferdinand Porsche als zelfstandige met een eigen studiebureau. Hij krijgt een eerste bestelling van Zündapp om een massaproductiemodel te ontwikkelen. De eerste schetsen doen al aan de Kever denken. Maar omdat Zündapp met slechte cijfers kampt, besluit het om het project te staken. Porsche legt het vergevorderde project daarom voor aan NSU, dat er wel iets voor voelt. De auto lijkt steeds meer op de Kever, maar ook hier trekt de klant zich uiteindelijk terug: NSU heeft zijn productielijnen nodig voor zijn steeds meer populaire motorfietsen.
2. Hitler en Ferdinand Porsche: wie heeft wie gebeld?
Volgens de legende zou Hitler naar Ferdinand Porsche hebben gebeld met de vraag om een kleine, betaalbare auto te bedenken. In werkelijkheid zou echter het omgekeerde gebeurd zijn: Porsche zou het Ministerie van Transport hebben gecontacteerd met het ontwerp van zijn prototype nadat hij had gehoord dat Hitler een auto voor het volk wou ontwikkelen. De Führer nam daarop contact op met de beroemde ingenieur en gaf hem een heel precies lastenboek met een heel korte deadline: 10 maand.
3. Te kopen met coupons, zogezegd…
Met de Volkswagen wil Hitler Duitsland mobiel maken. De kleine Kever moet dus een soort Duitse Ford T zijn, goedkoop en betaalbaar voor (bijna) iedereen. Daarom wordt de verkoop op een originele manier aangepakt: klanten worden uitgenodigd en kunnen een spaarboekje kopen waar ze coupons van 5 mark in kunnen kleven. Zodra het boekje 1.000 mark aan coupons heeft, kunnen ze in theorie naar een dealer gaan en krijgen ze een auto mee. Maar tegen 1938 had Hitler meer oorlogszuchtige plannen en moest de hele Duitse industrie meewerken aan de bewapening. De 300.000 gezinnen die een spaarboekje hadden gekocht en die hadden geïnvesteerd in de coupons zouden nooit hun auto of hun geld zien…
4. Redding door de Britten
Na de oorlog is de fabriek in Wolfsburg grotendeels tot puin herleid. De Britten lossen de Amerikanen af in het commando en majoor Ivan Hirst ontdekt twee prototypes die op vrijwillige basis zijn geassembleerd door arbeiders die van hun vak houden. Hirst is gecharmeerd door de moed van de werklui, maar ook door de kwaliteiten van het prototype en beslist de productielijn weer op te starten. Dat was in 1948 en het Verenigd Koninkrijk kon zich toen nog niet inbeelden wat voor een succes het model zou worden.
5. Heel moeilijk begin
Een product aan de lopende band bouwen in een land dat door de oorlog is verwoest met arbeiders waarvan sommige nog sterk sympathiseren met de Nazi’s en straatarm zijn is geen sinecure. Het is een immense taak voor de Britse majoor, maar hij verliest nooit zijn geduld en slaagt in het onmogelijke: hij start een kolossale industrie op in een land dat in puin ligt.
