Frans
Wie vandaag Nuvolari zegt, denkt wellicht aan de zeer recent voorgestelde plug-inhybride supercar uitgerust met een 4,0-liter V8 die tot 10.000 toeren per minuut draait en maar liefst 1.001 pk levert. De naam zelf gaat echter veel verder terug in de tijd, 23 jaar om precies te zijn. In 2003 gebruikte Audi hem al voor een revolutionaire GT-conceptcar die het best kan worden omschreven als een uitgerekte TT met een C-stijl die hard deed denken aan die van de toenmalige Mercedes CL. Hij leek ook als inspiratiebron te dienen voor de A5 die vier jaar later gelanceerd werd.
Dat het merk met de vier ringen de benaming Nuvolari weer vanonder het stof heeft gehaald, is niet toevallig. Zowel de moderne supercar als het studiemodel van twee decennia geleden verwijzen naar de Italiaanse racelegende Tazio Nuvolari met de toepasselijke bijnaam il Mantovano Volante (de vliegende Mantuaan). Bovendien delen beide modellen een technische band met Lamborghini, waarover zo meteen meer, en markeren ze elk een belangrijk keerpunt in de designgeschiedenis van Audi.
Lamborghini-power onder de kap
De 4,8 meter lange, 1,92 meter brede en 1,41 meter hoge stijlstudie die Audi op het Autosalon van Genève in 2003 met de wereld deelde, was uitgerust met een dubbel geblazen 5,0-liter V10 met 600 pk en 750 Nm koppel in de gereedheid. Inderdaad, hetzelfde blok dat de Gallardo indertijd van paarden voorzag, maar dan met twee turbo's. En ook zijn recente naamgenoot heeft Lambo-power; hij haalde zijn motorblok van de Temerario vandaan. Kortom, zowel de oude als de nieuwe Nuvolari genieten dezelfde aandrijving als de instapper van Lamborghini uit hun respectieve tijdperk, zij het in een andere configuratie.
Het vierwielaangedreven concept van begin de jaren 2000 was snel (0 naar 100 km/u in 4,1 seconden, met een elektronisch begrensde topsnelheid van 250 km/u), maar bijlange niet zo snel als de nieuweling, die al na 2,6 tellen aan honderd zit en door kan blijven razen tot een duizelingwekkende 350 km/u. Overbodig? Ja. Leuk? Ongetwijfeld.
Aanjager van een designrevolutie
De Nuvolari Quattro, die intern de codenaam Lisvina kreeg, was de tweede van drie conceptwagens die het Duitse merk in 2003 presenteerde. Belangrijker nog: het was een voorproefje van de designtaal die de fabrikant de jaren nadien zou kenmerken, zoals hierboven al gesuggereerd.
Het betrof Audi's eerste wapenfeit met ledverlichting en het was ook een van de eerste modellen met de inmiddels iconische Singleframe-grille. We zien ook trekjes van de derde generatie Audi A6 (C6), die op zijn beurt weer de basis legde voor latere conceptcars én de moderne Nuvolari-supercar. De cirkel is daarmee rond, met andere woorden, want zonder de Nuvolari Quattro uit 2003 hadden de Audi's van vandaag er waarschijnlijk heel anders uitgezien.
