Frans
1. Het prototype was veel bescheidener
De studie naar de E-Type begon al in de tweede helft van de jaren 1950. Jaguar ontwikkelde een eerste prototype met de naam E1A, dat nauw verwant was aan een racewagen. Hij is bedacht in 1957 en was veel kleiner dan de productieversie, terwijl hij een motor had van 2,4 liter in plaats van 3,8 liter in het eindproduct.
2. Op de valreep aangekomen
Jaguar had zichzelf het leven moeilijk gemaakt. Het merk wou namelijk absoluut dat een paar Britse journalisten de auto in alle discretie konden testen voor zijn officiële onthulling in Genève. Na afloop van de testritten moest de wagen (een coupé) zo snel mogelijk van Coventry naar Genève worden gereden. Bob Berry, de woordvoerder van het merk, nam die klus op zich. De voormalige racer dreef de auto tot het uiterste van zijn kunnen en kwam aan met… 20 minuutjes overschot, net genoeg om de wagen te wassen.
Maar daarmee was het nog niet gedaan met het haastwerk. Bob Berry bleef daarna maar testritten uitvoeren met klanten en journalisten en zat op zijn tandvlees. Daarom belde hij naar de CEO van het merk, de beroemde William Lyons, en vroeg hij om bijstand. Lyons vroeg huistestpiloot Norman Dewis om het stuur te nemen van de cabriolet en dezelfde route af te leggen. Dewis reed plankgas en legde de afstand af in 11 uur, wat een gemiddelde snelheid betekent van… 110 km/u. Maar dat was wel in een tijdperk toen snelwegen nog zo goed als onbestaand waren.
3. Beroemde eigenaars
De E-Type wist de jetset van zijn tijd te verleiden: Brigitte Bardot, Tony Curtis, Steve McQueen en zelfs Frank Sinatra hadden er een. Die laatste zou zelfs “Ik wil er een. Nu!’ hebben geroepen toen hij de auto voor het eerst zag.
4. Niet duur
In 1961 kondigde Jaguar aan dat zijn E-Type 2.160 pond Sterling zou kosten, de helft van de prijs van een Aston Martin DB4 en… een derde van wat je voor een Ferrari 250 GT moest neertellen. Met zijn motor van 265 pk was de E-Type nochtans niet minder snel, integendeel…
5. Hij moest niet noodzakelijk mooi zijn
Malcolm Sayer was als designer verantwoordelijk voor het adembenemende ontwerp van de E-Type. Maar hoe vreemd dit ook moge klinken, hij was geen hoogbegaafde kunstenaar maar wel een stroomlijntechnicus die zijn pluimen tijdens de Tweede Wereldoorlog had verdiend in de luchtvaart. Hij wou niet per se een kunstwerk creëren, maar wel een zo fijn mogelijke auto op het vlak van stroomlijn. Baas William Lyons hield toezicht op zijn werk. De CEO van Jaguar had weliswaar geen enkele opleiding op het vlak van design genoten, maar bezat wel waanzinnig veel talent.
