5 of 7
Tot nu toe waren vooral de korte monovolumes met vijf zitplaatsen succesvol. Maar afgaande op de laatste verkoopcijfers, lijkt een derde zitrij stilaan een must te worden. Die extra zetels heb je nu ook in de Grand C-Max; een verlengde en beter moduleerbare versie. Even herhalen voor de duidelijkheid: de C-Max is een verhoogde Focus voor een familie met maximaal vijf gezinsleden. Is jouw kroost nog groter, dan kies je beter voor de Grand C-Max met zeven zitplaatsen en zijdelingse schuifdeuren. Dat doet ons meteen denken aan de nieuwe Mazda 5.

Kwestie van smaak

De scherpe lijnen die de huidige Fords sieren, vallen onder de noemer Kinetic Design. De lijnen zijn gestrekt en doen soms wat gekunsteld aan, maar over het algemeen ogen ze sportief en elegant.

Ook de nieuwe C-Max ziet er dynamisch uit. Hij oogt wel wat ‘gecompliceerd’, maar het design overtuigt. Net als de Grand C-Max overigens, hoewel die achteraan ontsierd wordt door de rails van de schuifdeuren en de motorkap een wel erg rare plooi kreeg.

Maar genoeg daarover, we laten je zelf oordelen want over smaken en kleuren... Ook de boordplank ziet er wat gekunsteld uit en is niet echt intuïtief, maar na een weekje zal iedereen de juiste knoppen wel weten te vinden.

Functioneel

Zowel met de C-Max als met de Grand C-Max zet Ford in op functionaliteit. Laten we beginnen met de C-Max, waarvan je de middenzetel achteraan kunt wegklappen om meer ruimte te creëren op de twee andere zetels. En dat is geen overbodige luxe, want in de breedte moeten de zetels het afleggen tegenover de concurrentie. Niet dat het echt smal is. Uiteraard kun je de bagageruimte vergroten door de tweede rij op te klappen tegen de rug van de voorstoelen.

Met de Grand C-Max gaat Ford nog een stap verder. Net als bij de Mazda 5 plooit de centrale zetel achteraan in de zitting van de stoel daarnaast, waardoor je de doorgang naar de achterrij vrijmaakt. Die derde rij is overigens relatief ruim, al zou ik ze toch niet aanraden aan volwassenen voor een ritje naar het zuiden. De derde rij klapt volledig weg in de vloer, waardoor je een haast perfect vlakke laadvloer krijgt. Mooi werk.

Onder de kap

De vermogens vertrekken van 95 pk voor de 1.6 TDCi en eindigen met 180 pk voor de 1,6-liter ecoBoost. Het gros van de C-Max’en en Grand C-Max’en zal natuurlijk met een dieselmotor uitgerust worden en daar is er keuze zat. Het begint met de 1.6 TDCi met 95 en 115 pk, alleen met een manuele versnellingsbak. Deze motoren zijn erg zuinig en hebben een CO2-uitstoot van 119 g/km.

Daarboven vinden we de 2.0 TDCi in drie vermogensversies: 115, 136 en 163 pk. Die zijn allemaal beschikbaar met de Powershift-automaat met dubbele koppeling. Bij de benzinemotoren staan alleen 1,6-liters op het programma. De atmosferische versie is 105 pk sterk, terwijl twee ecoBoost-versies met turbo respectievelijk 150 en 180 pk leveren.

Op de weg

Terwijl de rijpositie correct is (en logischerwijze vrij hoog), betreuren we de mindere afwerking, vooral achterin. De mindere ergonomie en afwerking vergeten we al snel door het rijplezier dat beide auto’s bieden.

Zowel de C-Max als de Grand C-Max dansen van de ene bocht naar de andere en je waant je al snel in een echte sportieve hot hatch. Zozeer zelfs dat we dat we na enige tijd aan de limieten van de remmen zaten. Hoog tijd dat we ons weer gedroegen als een goede huisvader. Opmerkelijk is dat het rijcomfort hier helemaal niet onder te lijden heeft. Het stuur is precies en je plaatst de auto moeiteloos waar je hem wilt.

De 1,6-liter benzine doet zijn werk naar behoren en duwt vanaf de lage toerentallen. Van de diesels konden we de 2.0 TDCi met 163 pk en de Powershift-versnellingsbak testen. Hij is soepel en alert en trekt vooral in de middenregionen krachtig door. De versnellingsbak werkt corect, maar moet qua rijplezier toch de automaten met dubbele koppeling van Volkswagen (DSG) en Renault (EDC) laten voorgaan.